Uit het archief…..

Soms zou ik willen dat ik net zoals anderen mij geen vragen stel. Gewoon elke ochtend opstaan om naar mijn werk te gaan, thuis komen eten koken, kinderen verzorgen en voor de buis hangen. Geen honger naar kennis, geen vragen in mijn hoofd, geen hang naar creatie. Op vrijdag avond klim ik dan geheel volgens de routine bovenop mijn partner voor onze  wekelijkse vrijpartij. Op zaterdag maak ik dan het huis schoon en doe ik boodschappen en op zondag ga ik bij familie of de schoonfamilie langs. Vervolgens is het maandag en dan ga ik weer dezelfde soort week in. Mijn toppunt van spontaniteit is als er iemand onverwachts op de koffie komt. En ik stel mezelf bij mijn leven vol herhaling geen enkele vraag. Geheel zoals ik al van kleins af aan door het systeem geleerd heb, loop ik mee met de kudde. Ik zie er over het algemeen uit zoals zij, heb dezelfde interesses en draag nooit een gek hoedje. Ik blijf deze manier van leven herhalen tot aan mijn pensioen, vervolgens val ik dan tijdelijk in een gat, maar ach dan heb ik ondertussen ook de midlife crises van mijn partner al overleefd, dus uit dat gat klim ik dan ook wel weer. Mijn kinderen stimuleer ik om aan kleinkinderen te beginnen zodat ik een andere invulling aan mijn bestaan kan geven, namelijk die van Oma. Deze rol houd ik dan vol tot aan mijn dood. Op mijn sterfbed kijk ik terug op mijn leven van herhaling en geef mezelf dan tevreden over aan de dood. De vraag of ik alles uit mijn leven gehaald heb is er dan uiteraard niet.

Lekker rustig lijkt mij dat.

Continue reading “Bewustwording is een bitch!” »