De meeste van ons hebben honderden gedachten die dagelijks door ons hoofd heen stromen. Van de meeste gedachten en oordelen zijn we ons nauwelijks bewust maar dat betekent niet dat ze geen invloed op onze keuzes hebben. We handelen er wel naar. Wie is het die kiest?

Zeggen dat je jezelf goed kent is meestal een halve waarheid. Je kent bepaalde ‘delen’ van jezelf. Je kent dat wat er wel ‘mag’ zijn. Dat waarvan je geleerd hebt dat het ‘klopt’ en ‘goed’ is. Hoewel deze ‘delen’ zich uiten in gedrag, zijn het feitelijk energie patronen, die in bepaalde situaties actief worden.  Deze energie patronen vloeien weer voort uit overlevingsstrategieën. Het logische antwoord van een kind in een onlogische situatie.

Het vertonen van gewenst gedrag bijvoorbeeld, is heel lang win win geweest het gaf je ook macht als kind, je had bijvoorbeeld  een manier ontdekt om ‘controle’ uit te oefenen op je omgeving en iedereen tevreden te houden. Lief lachen was het enige wat je daarvoor hoefde te doen.

Als kind ervaren we per definitie onmacht in een wereld waarin alles nog voor ons wordt bepaald. Zelfs al zou je niks ‘meemaken’ en volledig harmonieus opgroeien dan nog word je daarmee geconfronteerd. Van wat wij eten tot wat wij wel en niet mogen als kind wordt het voor ons beslist.  Alles wat niet wenselijk was en waar je negatieve reacties over ontving, alles waarvan jij ook maar enigszins dacht  of de indruk van kreeg dat het ongewenst was en/of je overleving (macht/controle over je omgeving) in de weg zou staan werd naar de schaduw gestuurd. Opgeruimd staat netjes.

Om te zorgen dat de ‘verstoten’ delen op ‘hun’ plek in de schaduw blijven hebben we, onbewust, een beschermer ‘in dienst genomen’ Die beschermer is een soort Interim manager.
Ook wel omschreven als de innerlijke ouder, de controleur, de gate keeper, beheerser. En hoewel die beschermer soms erg pittig is, het is een energiepatroon dat je bent gaan ontwikkelen om je te handhaven als totaal afhankelijk mini mens in deze wereld. Primair ontstaan uit liefde en zelfbehoud.

De beschermer  neemt zijn taak bloedserieus en komt met zijn eigen team, vaak bestaand uit de criticus, de drammer, de hippie en een gewond kind.  Het doel van dit team is zelfbehoud en de schaduwdelen in de schaduw te houden.Los van dit basis team heeft elk mens meerdere energiepatronen ontwikkeld de beschermer te ‘helpen’ zijn taak uit te voeren. Vaak manifesteert het tegenover gestelde van dat wat in de schaduw zit. Allemaal gericht op de bescherming van het Ego dat denkt dat het jou is.

De beschermer kun je zien als de ‘ouder’ uit wie alle kinderen (energie patronen) worden geboren. Dat ouder kun je tweeledig opvatten.  Het is zowel een ouder vat van waaruit het ontstaat. Ouder als in vorige levens en ziels processen. En als in ouder van een kind. De stem van de beschermer die zich via de criticus uit is vaak de geïnternaliseerde boodschap van je ouders.

De criticus

Je hebt een drukke week achter de rug en nog een drukke week voor de boeg. Vandaag doe je helemaal niks. Heerlijk ontspannen wil je. Zodra je daar aan toegeeft begint er iets te knagen…moest je niet…Zou je niet eens wat gaan doen? Je kun toch niet zomaar op een woensdag op de bank liggen? Wat zullen de buren hier wel niet van denken? Eigenlijk ben je best lui. Je kunt niet meer van je rust genieten en gaat aan de slag. De wereld staat niet stil! Hup, je schiet in actie. Tijdens je drukke week, die je nog voor de boeg had, geeft je lichaam aan dat de energie op is. Je bent kort af, maakt fouten op je werk en je zit niet lekker in je vel. Zie je wel! En maar weer over je grenzen, je leert het ook nooit! Wanneer let je eens op je rust!

Wat je ook doet of laat, de criticus is het er niet mee eens.

De criticus vindt altijd wel iets om zijn kritiek op los te laten en hij is er goed in!  Een harde werker in het team van de beschermer….De innerlijke criticus.

De drammer

De drammer neemt zijn taak heel erg serieus. Alles wat jij doet…daar kun je veel meer van. Hup, hup, vort! De sky is the limit dus wat doe jij hier nog? Uitslapen? Hoezo? Er zit maar 24 uur in een dag en elke minuut MOET je volop pakken!Je bent nooit uitgeleerd het kan altijd beter en meer, meer, meer. De drammer is nooit tevreden. Niet met zijn werk, niet met zijn relatie niet met zijn sociaal leven het kan altijd beter, meer en leuker. De drammer is niet tevreden met zichzelf. Maar heeft zich aangeleerd om spanning van buiten naar binnen te trekken. Gek genoeg biedt dat schijn rust.

De drammer zit je constant achter de vodden aan. Hup, hup, tijd is geld! Moe? Pijn? Watje! Kom op!  Het meisje met de rode haren fietste midden in de winter (en dat waren nog eens winters), zonder handschoenen en met de gure wind in haar gezicht,  tijdens de oorlog van Utrecht naar Drenthe. En jij bent moe? Jij hebt pijn?  Hup, hup beetje tempo!
Het leven wacht niet op jou en je bent nog lang niet zelfbewust genoeg! De drammer bijt zich ook vast in partner relaties. Hij eist, dramt de ander naar liefde en gedragingen ‘hou van mij, aah, aah toe nou!!!!!!!’
De  Hippie
De hippie leeft op vijandige voet met de drammer,  in partner relaties ze je dit duo vaak op de voorgrond in een energetische strijd. Kijk maar eens naar het huishouden. De hippie kan de drammer niet uitstaan en visa versa.  De hippie wil van het leven genieten en heeft met de kracht van het NU zijn bijbel gevonden.
Rekeningen? Project? Werken? Studeren? Opruimen? Zaken regelen? Verzekering..Waarvoor? Dat speelt allemaal NU toch niet?  Al die dingen die voor de drammer zo belangrijk zijn, vindt de Hippie maar niks.

Genieten daar gaat het om en in het NU bestaat geen enkel probleem. Zorgen? Oh die zijn voor morgen. Vandaag is nu..kijk eens hoe ik geniet. Relax!

Dit type is kan heel erg goed het mooie hoofdje diep in het mulle zand steken en onwijs verontwaardigd zijn wanneer er ‘ineens’ een stapel rekeningen ligt.

Het gewonde kind

Het gewonde kind zwemt o in de oceaan van dader energie of in de oceaan van slachtoffer energie. In welke het gewonde kind zich ook manifesteert, de tegenpool zit in de schaduw. Het slachtoffer maskeert de dader en de dader maskeert het slachtoffer. Het kind kan verschillende rollen aan nemen; aanklager, rebel, pleaser…

De energie van het gewonde kind zoekt de herhaling voor heling. Dit kind speelt gebeurtenissen uit het verleden uit met de volwassenen van nu. En reageert volgens de bevroren patronen die bij die gebeurtenis horen. Ga eens na wanneer jij je ‘net als een kind gedraagt’. Gewonde kinderen weigeren als volwassenen hun eigen aandeel te zien en zitten vaak vast in slachtoffer –dader contracten. Wanneer je doorvraagt antwoorden ze met ‘ik weet het niet’ dat doen kinderen ook wanneer ze geen zin meer hebben om erover te praten.

De beschermer

De laatste die tussen jou en je schaduw staat. Deze neemt alle vormen aan om je daar weg te houden. Wanneer je met de meest dominante hebt kennis gemaakt wordt het makkelijk om met de
beschermer samen te werken. Zodra je je bewust bent van zijn werking, ga je hem herkennen en observeren en op een gegeven moment neem je het stuur over. In een van de Bruce Lee films wordt dit mooi visueel gemaakt wanneer Bruce Lee een grote weerzinwekkende krijger bevecht ‘The gate keeper’.
Er zijn meer energie patronen in ons dan de vier veelvoorkomende die ik hier benoem. Geef je energie patronen gerust je ‘eigen namen’ leer onderscheid maken in de wijze waarop ze aanvoelen en ‘tegen’ je spreken. Word je bewust van de gedachten die je steeds over jezelf hebt.  Maak eens echt kennis met jezelf. Leer jezelf behandelen zoals je je geliefden in het leven behandelt. Met geduld, respect en liefde. Ga op onderzoek uit. Doe het op je eigen wijze.

Neem je bijvoorbeeld voor om iets te doen dat je ‘normaal’ niet doet. Dat je een beetje spannend vindt en ervaar eens wat er in jou allemaal reageert. Sommige delen zijn het eens, andere oneens, er is angst, spanning, er gebeurt van alles. Specificeer dat ‘van alles’.
Geef het een naam, gezicht en ga eens in gesprek. Leer dat patroon van jezelf beter kennen. Ga de komende maand eens op onderzoek uit. In de januari editie gaan we het hebben over de schaduw, leer het team dat de verbannen delen in de schaduw wilt houden eens kennen. Ga er mee in gesprek. Jij wil het roer over gaan nemen, bewust gaan besturen. Je zult samen moeten werken met het team dat nu aan het roer staat. Dat doe je door ze eerst te leren kennen en het gemeenschappelijk belang te erkennen.

Jou.

Jij houdt onbewust zoveel van jou, dat er aardig wat bodyguards zijn om de jou in jou te beschermen. In je schaduw wacht jouw innerlijke rijkdom, want het is dat, wat wij het vaakst het diepst weg moeten stoppen en wat wij het meest willen beschermen.

Neem de tijd om jezelf en de energie patronen in je leven beter te leren kennen. Geef jezelf hetzelfde als je een ander in jouw schoenen zou geven. Sluit vriendschap met jezelf en wordt nieuwsgierig naar jezelf. Doe je best om een goede relatie met jezelf te ontwikkelen.

De wereld is mooier met jou

Dit artikel is afkomstig uit het Choicez Magazine december 2010 en geschreven door Chantal van den Berg
Klik op onderstaand magazine om verder te lezen. Abonneren is gratis en dat doe je hier. Wil je het archief bekijken? Dat kan hier; 2011, 2010, 2009

Afgelopen week gaf ik een lezing over UFO’s in Groningen, aan de Hanze Hogeschool voor techniek. Er zat ruim honderd man in de zaal waaronder veel jongeren, studenten. Nu kun je nooit van tevoren zeggen hoe een lezing gaat, maar omdat je goed op de hoogte bent van het onderwerp en omdat je voldoende sheets hebt komt er altijd wel een verhaal uit. En ondanks dat een zaal soms weinig zegt, weinig teruggeeft ontstaat er vanzelf het verhaal dat er die dag moet zijn. Althans, als je vertrouwen hebt in je eigen intuïtie, in het samenspel van jou met de mensen die de moeite namen om naar je te komen luisteren. En dat heb ik.

Deze zaal was leuk. Zo kon het gebeuren dat ik van tijd tot tijd zelfs een soort stand-up comedian leek, iets wat helemaal niet verkeerd is als het gaat om zo’n serieus onderwerp. Immers humor is een van de belangrijkste menselijke eigenschappen en we doen er doorgaans te weinig mee in het onderlinge verkeer. Dat kan overigens ook erg fout gaan als je bijvoorbeeld op sollicitatiegesprek komt. Je moet vooral niet lolliger wezen dan je (toekomstige) baas.

Deze keer UFO’s met als ondertitel ‘waanbeelden of signalen van buitenaards leven’. Enfin, ik vond dat het aardig ging, al ben je altijd onzeker of je je boodschap, je verhaal wel helemaal goed voor het voetlicht gebracht hebt, of je toch niet dit of dat nog had moeten noemen.

Waanbeelden. Wat zijn dat? Illusies. Het heeft iets ziekelijks. Wat zien sommige mensen dat er niet is of door anderen niet gezien wordt of kan worden? Wat is verzonnen, wat is echt? Wat wil iemand die me iets vertelt? Lastig hoor en in veel gevallen meer het domein van psychologen dan van ingenieurs. Maarja we leven in de tijd dat verticale disciplines niet meer tellen. Of in elk geval niet meer zouden moeten tellen. Egalitairisme. De mondige patient of student. Democratie per sms.

Toch vond ik het erg leuk, die ondertitel. Het gaf me reden om twee YouTubefilmpjes te laten zien waarin getuigen hun beelden of waanbeelden – the truth is in the eyes of the beholder – delen met je. In het ene een oud-minister van Defensie van Canada (waarom toch altijd oud-ministers of oud-militairen of voormalige piloten?) en in het andere een astrocfysica (dat is de natuurkunde van de sterren) die sinds kort bij de UN zit in de Office for Outer Space Affairs. Een soort ambassadeur voor Aliens ook wel genoemd door de pers die daar lucht van kreeg en uit was op een scoop.

Hmmm, interessant! En dat terwijl NASA net met ons gedeeld heeft dat er ‘vreemde’ bacteriën zijn en meer sterren in de kosmos dan we al dachten. Om precies te zijn drie keer zoveel als voorheen, met dus – ergo – drie keer zoveel kans op buitenaards leven !

De Canadees was duidelijk in zijn verhaal. UFO’s bestaan, zijn buitenaards, onze regeringen weten dat maar vertellen ons dat niet. Zij hebben technologiën die wij goed kunnen gebruiken om er voor te zorgen dat we de vernietiging van onze planeet kunnen stoppen en zelfs omkeren. Voorwaar geen half werk. Hij windt er geen doekjes om, maar dat kan hij ook niet. Hij is oud en der dagen moe. Boos zelfs en naast zijn humoristische opening ineens damned serious.

De astroambassadrice ontkende ‘categorisch’ dat ze ambassadrice was voor Aliens en lachte daar vriendelijk bij. Ze had het over de waanbeelden van ‘groene mannetjes’ en ontkende dat het bij haar nieuwe werk ging om intelligent leven. Uiteraard, dacht ik, je werkt bij de UN, maar er was niemand behalve ikzelf om te lachen toen dat in me opkwam. Daar was ze dus niet voor vertelde ze. Nee, haar bureau is voor Outer Affairs maar dan voor buitenaards leven in de vorm van bacteriën. Owja, daar hadden we toch de laatste tijd vanalles over gehoord dus dat zou best kunnen. Toch kwam ze net van een congres met een leuk debat in Engeland. Daar had ze in het panel voor een leuk debat over implicaties van buitenaards leven op ‘societal and political issues’. Lieve mensen, dat spiegelde ik de zaal in Groningen voor, zaken dus van maatschappelijk en politiek belang…. van bacteriën?

Owja, en met wie had ze daar in het panel gezeten? Juist met iemand van de regering, iemand van NASA – logisch – en… een advocaat… Een advocaat voor ‘outer space affairs’ Het moet niet gekker worden. Bacteriën dus? Wie leidt hier nu precies aan waanbeelden? Of zijn het signalen van buitenaards leven? Wie zal het zeggen. Ik geef suggesties maar nooit het antwoord, want dat heb ik niet. Ik probeer alleen door de suggestie van waanbeelden het werkelijke beeld te herkennen. Best lastig inderdaad. Zeker in de politiek – astropolitiek.

Het was een leuke lezing zei ik al, maar er gebeurde iets vreemds tijdens de lezing, of eigenlijk ervoor al. Op weg naar Groningen, toch een eindje rijden en het was stervenskoud, voelde ik me al niet helemaal top. Tijdens de lezing zelf verkeer je bijna in een roes. Op de een of andere manier weet je je zo op te laden en energie te genereren om je te uiten op dat moment dat je overeind blijft anderhalf uur lang. Toch voelde ik mijn energie letterlijk uit me stromen. Weglekken of ook wel wikki leaken genoemd. Nu zijn er publieken waar je opgeladen wordt en andere die je bijna letterlijk uitzuigen. Dit laatste gebeurde me en ondanks dat ik het herkende kon ik het toch niet stoppen.

De vragen van de nablijvers heb ik zo goed en kwaad als het kon beantwoord, maar ik was kapot. Ik moest daar weg, snel naar mijn hotel.

Heel lang heb ik daar liggen denken aan wat me was overkomen, en dit was een eerste keer. Ik heb me, in een heet bad liggend, opnieuw opgeladen. Het duurde daarom maar een uur of twee voor ik weer helemaal de oude was. En toch.

Wat was er gebeurd? Dat is moeilijk te zeggen, maar het lijkt erg op een soort energetisch vampirisme. Een persoon of personen die bewust of onbewust energie uit je zuigen, niets teruggeven alleen nemen. Dat kan soms gevaarlijke vormen aannemen. In dit geval viel het mee en daarom ga ik er ook maar vanuit dat het onbewust was. Ik moest nog vaak denken aan die ene reactie van iemand die zei dat ie er niets van geloofde allemaal. Waanbeelden dus. De mijne wel te verstaan. Of de zijne?

Ben ik dan paranoïde? Wetenschappelijk gezien is dat een goede hypothese. Een vervelende maar toch. Kiest u zelf maar.

Maar goed, ik verloor dus mijn energie. Dat kan natuurlijk ook en het was dan gewoon een klein dipje, een kleine lekkage van mijn eigen energie. Toch spreek ik de laatste tijd erg veel mensen die praktisch constant moe zijn, of op een dag lang zoveel niet meer voor elkaar krijgen als vroeger. Mensen die ineens vroeg gaan slapen of langer blijven liggen. Meer mensen dan logisch lijkt. Ook eerder dan deze koude periode. Veel eerder.

En dan denk je toch aan alle verhalen die de ronde doen over het veranderende gedrag van de Zon, dat alle planenten in ons Zonnestelsel opwaremen en niet alleen onze Aarde. Daar hoorde ik de ambassadrice niet over. De verhalen dan over de tijd waarin we leven en waar in de wereld zoveel gebeurt. Zo ontzettend veel. Even het nieuws kijken en je energie lekt zomaar weg. Zo kon ik me tijdens die lezing in Groningen ook lekker kwaad maken over onze minister Opstelten. U weet wel, die grote man met die aparte stem, oud-burgemeester van Rotterdam. Hij heeft de oplossing voor het drugsprobleem. Hij gaat kinderen die blowen met naam en toenaam aan de schandpaal nagelen. Vijftig jaar falend drugsbeleid van de overheid en onze zwaksten in de samenleving, onze toekomstige pensioenbetalers en aan het bed staanders, de kinderen die ook niet goed weten hoe ze moeten omgaan met energieën, negativiteit, competitie, falende scholen, slecht onderwijs (was daar geen commissie over laatst), jeugdwerkeloosheid, ach wat al niet, die kinderen gaan we nu aan de schandpaal nagelen en dan komt alles goed?! Schande. Prutswerk. Lekker als bij hen tijdens een sollicitatiegesprek ineens een wikileakdocument opduikt met een leuk schandpaalverhaal. Probeer daar maar eens lollig over te doen.

Nee, lekker met zijn allen energie verstoken op de snelweg door 130 km/h te gaan rijden (sommige partijen zouden zelfs naar 135 willen – ik heb even getracht de numerologische diepgang daarvan te doorgronden, echter vergeefs). Lekker de kinderen aan de schandpaal (dat scheelt ook veel geld in de tussen- en naschoolse opvang!), nog wat Europese landen redden, ons pensioen verkwanselen, nog wat meer ontslagen links en rechts en zo gaan we lekker richting 2011.

Oppassen Coen met je energie!

Mijn grootste vraag op dit moment, en ook een die ik mijn publiek steeds voor hield is, wat doen we met kennis? Het antwoord is niks! Wat doet onze regering met kennis? Niks. Wat doen banken met kennis? Niets. 6.6 miljard keert Goldman Sachs uit aan bonussen deze Kerst.

Wat doen we bijvoorbeeld met de wetenschap dat honderden, zo niet duizenden betrouwbare getuigen vertellen, vaak zeer goed gedocumenteerd, dat UFO’s bestaan? Antwoord, niks. Wat doen we met de technologie die uit die documenten blijkt te bestaan – vrije energie bijvoorbeeld, bij gebrek aan een beter woord – niets! Ik ben benieuwd wat daarover in de Leaks te vinden zal zijn. Of is ook daar de censuur actief?

Ja, want we leven nu in de week van de wikileaks. Dat lijkt positief, en dat dacht ik ook tot ik las dat ook de mogelijkheid bestaat dat men (…) bewust dit soort informatie zogenaamd lekt. Is er dan niks zeker meer? Nee. Wat doe ik met die kennis? Niks, ik wacht gewoon af. Hoewel, nee, ik wacht niet af, ik blijf mijn ding doen. Ik blijf spreekbeurten houden. Ik blijf mensen deelgenoot maken van mijn kennis en beperkt uitgenodigd worden op feestjes. Bijna 50 jaar en mijn generatie, de verloren generatie, is verdomd actief als het er op aankomt. Op meerdere fronten.

Over energie gesproken. Het is nog nooit zo vroeg winter geworden in Nederland de afgelopen jaren. Ik voel dat er iets staat te gebeuren, maar wat? Ik zorg in elk geval dat ik er deze winter, deze Kerst warm bijzit met voldoende in huis. Energie voor de geest, het lichaam en de kachel. Desnoods hoef ik drie weken de deur niet uit. Kom ik tegelijkertijd ook lekker tot rust, beetje bijtanken, en bereid ik me goed voor op 2011. Ik ben benieuwd hoe het Kerstkind er dit jaar uitziet.

Dit artikel is afkomstig uit het Choicez Magazine december 2010 en geschreven door Coen Vermeeren
Klik op onderstaand magazine om verder te lezen. Abonneren is gratis en dat doe je hier. Wil je het archief bekijken? Dat kan hier; 2011, 2010, 2009

.

Welkom in de chaos..

Daar zit je dan. Beroofd van je bastions, kwetsbaar op een open veld. Terug geworpen op jezelf. Gestript van de plaatjes waar het EGO haar identiteit aan ontleende. Naakt. Dat wat je al die tijd vreesde, dat waarom je niet los liet, is nu niet meer relevant.  Welkom in de Chaos.

Wanneer je hebt verloren wat voor jou belangrijk was. Wanneer veel wat was niet langer is. Wanneer je het staartje van loslaten achter de rug hebt, wandel je de Chaos binnen. En gek genoeg voel je je krachtiger dan ooit.

De Chaos zuigt je in het NU. Je bent je comfort zone uitgeworpen of je bent er zelf uit vertrokken. Hoe dan ook; je volledige aandacht is vereist. Je leven staat plotseling op z’n kop. Nog niet zo lang geleden was alles nog anders.

De Chaos is het gebied tussen de oude en de nieuwe situatie. En hoe overweldigend alles ook is, ergens in jezelf ervaar je ook een diep vertrouwen. ‘Dit keer, zo spreek je met jezelf af, doe ik het anders’

Wat dat allemaal precies is, weet je nog niet. Je hebt meer vragen dan antwoorden en denkt over veel dingen zelfs even niet na. Enigszins wiebelig, voorzichtig en dapper tegelijkertijd, vervolg je stap voor stap je weg. Je weet met de zekerheid van een priester dat je deze situatie weer zult veranderen.

It’s a fact of life. Alles verandert. Niets duurt voor eeuwig en alles gaat uiteindelijk weer voorbij. Zo ook de Chaos.

Onderzoek jezelf en word je bewust van je patronen. Zie je een herhaling als je terug kijkt over je leven? Het is raadzaam om te kijken welke overtuigingen hebben geleid naar je NU. Het heeft geen zin om straks hetzelfde te herhalen in een andere vorm maar met dezelfde vulling. Welke overtuiging heeft er aan de creatie van je Chaos ten grondslag gelegen? Werk met die overtuiging, verander het. Stop ermee erin te geloven.

Het mooie is; uit chaos kan vernieuwing komen, mits je jezelf durft te zien.

Het EGO, gestript van dat waar zij haar identiteit aan ontleende, is op zoek naar een nieuwe. Geef daarom antwoord op de vraag ‘Wie ben ik?’ voordat het EGO iets heeft gevonden waar jij je graag mee af laat leiden. De heerlijke Chaos is een mooi moment om dat eens goed te onderzoeken en kennis te maken met de IK in je IK.

Doe je best om een goede relatie met jezelf op te bouwen, om jezelf echt te leren kennen. Zonder oordeel en vanuit liefde zoals je dat ook bij anderen doet. Geef jezelf dat wat je ook aan anderen schenkt.

De wereld is mooier met jou….

Dit artikel is geschreven door Chantal van den Berg en afkomstig uit het Choicez Magazine, thema ‘Welkom in de heerlijke Chaos. Abonneren is gratis en dat doe je hier. Wil je het archief bekijken? Dat kan hier; 2011, 2010, 2009

“Wanneer je je gave ontkent wordt het je schaduw”

De eerste keer dat ik mij kan herinneren was ik 9 jaar, ik lag in bed en ik zag een soort grijze wolk op mij afkomen.
Ik probeerde te gillen en te schreeuwen, ik was doodsbang, maar er kwam geen geluid uit. Vanaf die nacht werd het een bijna dagelijks terugkerende gebeurtenis.
Naar mate de tijd verstreek waren het geen ‘grijze wolken’ meer maar schaduwen, zwarter dan zwart waarin ik contouren kon onderscheiden. Ik ben er altijd bang voor gebleven en als kind was er weinig begrip voor wat ik zag.

Je hebt de droomwereld en de waak wereld, er is nog een wereld daartussen zoals ik het omschrijf. Die wereld voelt zwaar en stroperig aan ik noem het de wereld van het onbewuste, de wereld van de nog aan aarde gebonden geesten. Naar die wereld werd ik meegenomen, het voelde alsof de geesten mij mijn lichaam uittrokken, ik werd door een lange tunnel gezogen en kwam dan ergens uit in een soort strafkamp.

Er waren daar meer zielen, al hadden we onderling geen contact. Hoe ik mij ook verzette  wat ik ook deed, ik kon niet voorkomen dat ze mij meenamen. Sinds een half jaar weet ik dat mijn broertje ook werd meegenomen. Als ik dat toen had geweten…dan hadden we in ieder geval elkaar kunnen steunen.

Ik heb als kind nog nooit een vriendelijke geest gezien.Bijna elke nacht kwamen ze mij halen, uitlachen of bovenop mij zitten zodat ik bijna geen adem meer kreeg. Ik zat vaak onder de blauwe plekken van het vechten tegen de geesten, ik liet mij niet zomaar meenemen.

Mijn moeder had geen begrip en stuurde mij wanneer ik om hulp naar haar toe vluchtte terug naar boven ‘een kind moet toch slapen’. Elke ochtend was ik al weer bang voor de avond, ik kon er niks tegen doen. Dat voelde zo machteloos. Naast de ‘avonturen’ met de geesten had ik ook voorspellende dromen, die waren vreselijk er is zoveel ellende in de wereld.

Nu zie ik dat doordat  ik zelf ‘nachts zoveel angst uitstraalde, ik dat ook aantrok. Wanneer je je gave ontkent, wordt het je schaduw. Maar ja als kind had ik die wijsheid niet. Overdag werd ik overspoeld met informatie van de mensen om mij heen, gedachten, emoties, komende gebeurtenissen. Het was doodvermoeiend. Het is pittig wanneer je als kind ook de schaduw van de mensen om je heen ziet. Ik keek dan in en vriendelijk gezicht, maar zag tegelijkertijd wat er achter zat. Elk mens heeft schaduwzijden maar als kind wist ik dat niet en was het gewoon allemaal heel erg eng.

Doordat ik de mens in haar totaliteit zag durfde ik niet meer te vertrouwen. Ik heb mij heel erg alleen gevoeld in die periode.

Op school zorgde mijn nachtelijke ‘avonturen’ voor problemen, ik viel vaak tijdens de les in slaap en kon mij niet goed concentreren. Ik was een buitenbeentje ik vond geen aansluiting op mijn 14e was ook nog eens vooral boos. Wat een rot leven, nooit ergens rust, nergens veilig en had al vijf jaar geen goede nachtrust meer. Ik werd daar boos van!

Doordat het op school ook opviel dat er ‘iets’ met mij was nam mijn moeder mij mee naar een psycholoog, maar omdat mijn moeder bij de gesprekken met de psycholog bleef zitten durfde ik niet over de geesten te praten. Mijn moeder had mij immers al ruim 5 jaar duidelijk gemaakt hoe zij erover dacht. Het was onzin en ik moest mij niet aanstellen. Diagnose; ADHD helaas had de ritalin geen effect op de geesten in mijn kamer.

Op mijn 17e ben ik twee maanden op vrijwillige basis intern geweest bij een instelling om op adem te komen. Ook daar bleef ik s nachts last van geesten houden er was niemand die mij geloofde volgens hen had ik een psychose en last van waanbeelden. Dat was heel eenzaam. Ik kreeg slaappillen die niet hielpen  en ook niks tegen de geesten deden.

Toen ik 20 was stortte ik helemaal in, ik kon niet meer. Ik lag op bed en dit keer was het overdag er verscheen een vrouw in de kamer, ik kon haar heel duidelijk zien. Ze was al in ontbindende staat en had in haar ene hand een groot kruis en in haar andere hand een brandende kaars. Ik ben totaal in paniek geraakt, ik wist niet meer waar ik was ik kon niks mijn lichaam was als verlamd en toen gaf ik het op.

Neem mij maar mee het kan mij niet meer schelen, ik was moe gestreden. En toen hield het op. Ik bleef voelen, weten en horen maar ik zag geen geesten meer. Wat een rust!

Rond mijn 22ste kreeg ik mijn eerste computer en google werd een goede vriendin. Er ging een wereld voor mij open! Ik was helemaal niet gek maar ‘paranormaal’ begaafd.

Ik begon erover te lezen en langzaam maar zeker begon ik weer te vertrouwen en begon ik ook op een positieve manier te experimenteren.

Wat houdt die gave van mij nou precies in?

Daar moest ik nog achter komen ik had er tot dan toe alleen maar tegen gevochten, het vervloekt en gehaat, maar omdat ik sinds dat moment van instorten geen geest meer had gezien durfde ik het aan om de rest tot bloei te laten komen en daarmee mijzelf te leren kennen.

Ik werk nu met mijn gave en heel soms, als een cliënt daar expliciet om vraagt, maak ik contact met een overledene. Ik vind geesten nog steeds een beetje eng, maar heb door het gecontroleerd contact maken met geesten wel ontdekt dat ze niet allemaal ze eng zijn. Toch hoef ik ze nog steeds niet te zien. Het mooiste van mijn gave vind ik mijn gevoeligheid, dit stelt mij in staat om intens van de meest kleine dingen te genieten. Ook ben ik erg dankbaar dat ik met mijn gave veel mensen van dienst kan zijn. Ik word blij van het vertrouwen dat mij geschonken wordt en de energie waarmee ik werk. Ik waag mij niet aan voorspellingen, ik vind het belangrijk dat mensen in het NU leven. Ik praat met de energie van de mensen, of beter gezegd ik begrijp en versta de energie. Ik maak contact met dat wat onbewust bij de ander speelt en ondersteun hiermee de persoonlijke ontwikkeling.

Voordat dat iemand bij mij komt, maak ik de reading al. Ik pak mijn laptop, tune in en ga typen, wanneer de cliënt dan komt dan bespreken we het document. Wanneer ik op een paranormale beurs sta dan zeg ik ook; Ga maar rondlopen hoor, kom straks maar terug. Energie heeft geen tijd of ruimte je hoeft fysiek niet voor mij te blijven zitten.

Ik ben nog steeds mijn mogelijkheden hierin aan het ontdekken, achteraf bekeken ben ik blij dat ik de schaduwkant van mijn gave al ontdekt en doorleefd heb, dan kan ik mij nu tenminste bezig houden met de ‘licht’ kant.

Ik leer nog steeds vertrouwen en omgaan met mijzelf en ervaar dat als positief en verrijkend!

Wil je in contact komen met Karima? Hier is de link naar haar website Karima Chafia

Dit openhartig verhaal is afkomstig uit het Choicez Magazine, thema vertrouwen. Klik op onderstaand magazine om verder te lezen. Abonneren is gratis en dat doe je hier. Wil je het archief bekijken? Dat kan hier; 2011, 2010, 2009

Terwijl wind uit verschillende richtingen aan je ledematen rukt, het geluid oorverdovend is en van alles tegelijkertijd lijkt te gebeuren, kijk je onaangeroerd naar de weg vooruit. Je kalmte vormt de stilte om je heen en je bepaalt zonder twijfel je route. Je bent het oog van de orkaan.

Zouden we dat niet allemaal willen? Vooral in deze tijd waarin de veranderingen zo duidelijk zichtbaar zijn geworden dat je ze met je ogen dicht nog gewaar wordt.Volksopstanden die vorig jaar nog ver van onze bed waren, beginnen om ons heen te ontstaan.

De financiële wereld brokkelt ondanks de ductape steeds verder af. Vele zekerheden worden weggenomen. In je directe omgeving proberen mensen, de voor hun gevoel versnellende, tijd bij te houden en je voelt zelf ook de drang het gevecht met tijd aan te gaan omdat er zoveel tegelijk op je af komt.

De onveranderlijke factor

Hoeveel er ook verandert in de wereld, in je omgeving en in je leven, het is goed te beseffen dat er een onveranderlijke factor is; de kern van je ware zelf. Om deze kern hebben we van jongs af aan een schild gebouwd, die we veranderen naar gelang onze omgeving veranderd. Maar naarmate de omgeving steeds sneller lijkt te veranderen, werkt dit steeds slechter en begin je achter jezelf aan te rennen. Je dreigt dan in de in kracht van de toenemende winden van de orkaan te geraken.

Op zich is het ook mogelijk om je te laten meevoeren door deze wind en daardoor rust te ervaren. Maar je eigen richting bepalen wordt dan een stuk lastiger en je kan er enkel op vertrouwen dat je uiteindelijk die kant op gaat. Het vereist het loslaten van controle en overgave aan het lot.

Voor mensen die liever het heft in eigen handen nemen, zoals ik, is het beter het schild los te laten en terug te keren naar de basis; je kern.

Terugkeren naar de kern

Zonder schild je ware zelf zijn, betekent dat je alle invloed van de omgeving op hoe je bent, reageert en wat je doet, loslaat.

We kennen dat wel; Je bent op een verjaardag van een kennis en de sfeer is anders dan jouw gemoed. De persoon naast je, waarmee je in gesprek bent, heeft een andere mening en interesses.

Normaal gesproken veranderen we ons gemoed dan in de richting van de sfeer en hebben we de neiging mee te gaan in het perspectief van de gesprekspartner. We doen dit hoofdzakelijk om op te gaan in de omgeving en geaccepteerd te worden.
We denken dat we buiten de boot vallen als we het niet doen en je zal zeker opvallen. Maar je zal zien dat men het juist zal waarderen en dat meer mensen een gesprek met je willen, dan als je je aanpast. Het zal in het begin vreemd zijn en het is lastiger dan het lijkt, maar ook de mensen in je omgeving zullen moeten wennen dat ze zichzelf niet meer gespiegeld zien in je.

Uiteindelijk zal je erdoor rust ervaren, want je mag eindelijk echt jezelf zijn. Mocht je onverhoopt mensen tegen komen die je niet accepteren zoals je werkelijk bent, voel je dan niet bezwaart deze personen uit je leven te verwijderen. Je hoeft niet door iedereen aardig gevonden te worden. Je bent wie je bent.

 

Is dit alles?

En dan ben je volledig jezelf zonder schild om je heen terwijl de wind nog steeds uit verschillende richtingen aan je trekt. Je bent nog geen oog van de orkaan, maar de basis is gelegd. Er komen nog steeds allerlei dingen op je af, waar je voor je gevoel iets mee moet of iets van moet vinden.

Maar kijk er nog eens goed naar? Moet dat wel? Vaak zijn het dingen waar we geen of weinig invloed op hebben en gaan we ons druk maken over wat er verkeerd aan is. Het is de menselijke natuur dat te doen, maar terwijl we ons druk maken over het probleem, komt de volgende op ons af. Als het een onderwerp is dat ons aan het hart gaat, is dat heel logisch, maar het is beter te kijken naar welke oplossingen er voor bestaan.

Je geeft kracht aan wat je aandacht geeft. Ook al lijken we er geen of weinig invloed op te hebben, energie gaat waar onze focus ligt. Laat het daarna zo snel mogelijk los, want hoe meer tijd je eraan besteedt, des te minder tijd heb je voor andere dingen waar je wel direct invloed op hebt.

 

Prioriteiten stellen

Ook de dingen waar we direct invloed op hebben kunnen met meerdere tegelijk op ons af komen. Je hebt dan de neiging met al deze dingen bezig te gaan, maar wil je een sfeer van rust om je heen houden, is het beter één van deze te kiezen en daarmee aan de slag te gaan om daarna de volgende op te pakken.

In onze prestatiemaatschappij zien we multitasken als een heilige graal, maar het creëert meestal onrust in ons. Toegegeven, soms is het lekker om een hoop tegelijkertijd te doen en je midden in de storm te wagen om uit te waaien. Maar al je aandacht geven aan één ding geeft de interne rust om de sfeer van kalmte om je heen te scheppen. Kom je ergens niet aan toe, delegeren!

Ademhaling

De laatste stap in het zijn van het oog van de orkaan is je ademhaling.

Veel mensen hebben een oppervlakkige ademhaling waardoor ze ademen met de borstkas. Zelfs in een rustige situatie kan je dat onrustig maken en een gevoel van haast geven. Let dus op hoe je ademt en schakel eventueel over op een diepere ademhaling via de buik. Het is makkelijker deze ademhaling te hebben als je inademt via de neus in plaats van de mond.

Een buikademhaling geeft je al snel rust, die behouden blijft zelfs in de meest chaotische situaties.

Dit artikel is geschreven door Giacomo Mollevanger afkomstig uit het Choicez Magazine okt 2011. Thema De heerlijke Chaos

CHAOS

Aardbevingen in Chili. Een zeebeving met als gevolg een tsunami en een kernramp in Japan. Aardbevingen in Nieuw-Zeeland. Overstromingen in Australië.

Orkanen en overstromingen in Noord Amerika. Droogte en honger in de Hoorn van Afrika. Agressie en geweld in Noord Afrika en het Midden-Oosten. Noodweer en overstromingen in Midden-Amerika. Hetzelfde in Zuid-oost Azië .

De Aarde en Moeder Natuur roeren zich. De laatste paar jaren zijn de gevolgen van de ene ramp nog niet eens in kaart gebracht of de volgende kondigt zich al aan.

Ook dichterbij Nederland gebeurt er van alles tegelijk. Landen en banken komen in financiële moeilijkheden. De euro staat op barsten. Bedrijven gaan failliet en de werkeloosheid stijgt. De pensioenen en het sociale zekerheidsstelsel zijn niet meer zo zeker. Moord en ontvoeringen zijn aan de orde van de dag. De zwakkeren in de samenleving worden steeds minder ondersteund. Het lijkt ook wel alsof er steeds meer mensen overlijden, alsof kinderen eerder dreinerig zijn en ziek worden, er meer apparatuur stuk gaat en druk in allerlei situaties wordt opgevoerd.

Chaos. Dichtbij of ver af, het raakt ons allemaal, want wij zijn één.

Oorzaak

Wat is nu precies de oorzaak van al deze chaos? Is er überhaupt een oorzaak? En zo ja, is er één oorzaak of zijn er meerdere?

2012

Op 21 december 2012 loopt de lange telling kalender van de Maya’s af. Ook de kalenders die andere oude culturen -zoals de Inca’s, Hopi’s, Essenen, Tibetanen en de Kelten- hadden, blijken op of rond deze datum af te lopen. Alle planeten in ons zonnestelsel staan in deze periode op één lijn met het hart van de melkweg; dit wordt Galactische Uitlijning genoemd¹. Een dergelijke uitlijning zou slechts één keer in elke 26.000 jaar plaatsvinden en duurt 36 jaar. Daardoor zouden vele kosmische energieën ons zonnestelsel bereiken, wat alle chaos zou veroorzaken. Vervolgens vindt een enorme transformatie plaats en vele kansen voor spirituele groei. Volgens Wicherink² vindt een dergelijke uitlijning echter elk jaar plaats. Het feit dat deze in de hele periode van 36 jaar op 21 december, de winterzonnewende, plaatsvindt, is wel uniek.

Complottheorieën en doemscenario’s

Angst haalt mensen uit hun kracht en balans. Angst zaaien is daarom een ‘werkzame’ techniek, wanneer iemand mensen of hele volkeren naar zijn of haar hand wil zetten. Aan het eind van elke grote tijdsperiode steken doemscenario’s weer de kop op. Telkens weer is het nu toch echt zeker dat de wereld vergaat en telkens weer valt het wel mee. Telkens weer zijn er mensen die van deze situatie willen profiteren en op welke manier dan ook een graantje mee willen pikken. Zij voeden de angst, waardoor energetisch een soort angstwolken worden gecreëerd die blijven hangen en door nieuwe angst groeien.

Wanneer deze wolken groot genoeg zijn, kunnen zij op hun beurt weer mensen beïnvloeden, waardoor de cirkel rond is (zie ook Lichtwerk ABC, Verbinden Choicez Magazine, November 2010). Uiteindelijk wordt alles zo groot, dat mensen zelfs bang kunnen worden voor hun eigen angst en alle angstige verwachtingen uit zien komen.

Lichtwerk

De aarde is een spiritueel wezen net als wij. Haar lichaam ziet er alleen anders uit en is ‘wat’ groter. In mijn visie is de Aarde een praktijkleerschool, waar wij in afgescheidenheid om leren gaan met emoties. Elk lichaam is bij wijze van spreken een isoleercel voor de ziel.

In vroeger eeuwen had de ziel een heel leven, en vaak meerdere, nodig om een bepaalde emotie in alle facetten te doorgronden. In de huidige tijd is, grofweg gezegd, de energie zich aan het versnellen, waardoor wij lessen sneller leren, maar ook sneller aangeleverd krijgen.

De Aarde als leerschool vernieuwt zich daartoe. Als onderdeel van de kosmos wil zij groeien; wij mensen gaan in haar energie mee. Ze heeft daartoe een nieuwe les toegevoegd aan het leerprogramma: leven vanuit je hart in harmonie met de mensheid en moeder Aarde.

Hoewel de ziel onze les kent, is de persoonlijkheid zich daar veel minder of helemaal niet van bewust vanwege de afgescheidenheid of isoleercel. Dat geeft een extra moeilijkheidsgraad aan deze les en brengt vaak weerstanden met zich mee. In deze praktijkschool zitten alle klassen en niveaus ook nog eens door elkaar en zijn de leraren gemengd onder de leerlingen. Ga er maar aan staan! Wat een uitdaging! Vele mensen ervaren deze les niet zozeer als uitdaging, maar eerder als blokkade en chaos.

Hoe ga je er mee om?

In principe is het eigenlijk helemaal niet belangrijk om te weten wat de oorzaak is. Het geeft begrip, dat wel; en begrip verzacht weerstand. Weten dat we deel uitmaken van een groter geheel, weten dat deze chaos ergens toe dient en vooràl: weten dat het een keer ophoudt en ten goede keert, maakt dat we meer acceptatie en uithoudingsvermogen hebben omtrent deze uitdaging of blokkade. Belangrijker dan weten wat de oorzaak is, is echter te weten hoe je met de chaos omgaat, zodat je je er niet meer door onderuit laat halen.

Ik kwam een citaat tegen van de Grieks-Romeinse schrijver Epictetus³ uit de eerste eeuw na Christus. Hij schrijft: ‘We raken niet verstoord door wat er om ons heen gebeurt, maar door onze gedachten en onze principes er over’.

Ook Byron Katie⁴ kwam tot die conclusie. Tijdens een heftige depressie bracht dit besef het keerpunt. Zij heeft door haar eigen proces een simpele techniek ontworpen om ook anderen bewust te kunnen maken van hun eigen gedachten die hen stress en depressie bezorgen.Deze techniek noemt zij ‘the work’. Door deze gedachten om te keren ontstaat begrip voor jezelf en relativering, waardoor je de emoties en stress kunt transformeren in rust.

Het is belangrijk dat je in het ‘oog van de orkaan’ kunt staan wanneer er chaos of onrust om je heen heerst. Of het een grote is die over de Aarde raast of een kleinere dichterbij huis is niet belangrijk. Het gaat om jouw gevoel daarover.

De volgende tips kunnen misschien behulpzaam zijn bij het behouden of hervinden van jouw ‘oog van de orkaan’, jouw rustpunt:

• Halfvol: wanneer het glas halfvol is, lijkt het glas paradoxaal genoeg voller dan wanneer het halfleeg is. Betitel alles wat je tegenkomt en niet direct op kunt lossen als uitdaging en laat de blokkade los. Wat zijn de eventuele voordelen uit een, op het eerste gezicht, tegenvaller? (zie ook Lichtwerk ABC, Schaduw, januari 2011) Een ‘chaos’ wordt dan een ‘stormachtig proces’ of ‘transformatie’.
• Verwachtingen: laat alle verwachtingen over oorzaken of gevolgen van de (wereld)chaos/het (wereld)proces los. Je gaat leven naar je verwachtingen. Wanneer genoeg mensen naar doemscenario’s gaan leven, is de kans groter dat ze ook uitkomen. Zonder verwachtingen kan er gebeuren, wat er gebeuren moet.
• Controle: maak je niet druk over zaken waar je geen controle over hebt. Dat wil niet zeggen dat je je er niet mee bezig hoeft te houden of het moet negeren. Je aanvaardt dat het gebeurt. Pas wanneer het jou raakt of je een bijdrage aan de oplossing of transformatie kunt leveren, ga je, in plaats van je druk te maken, actie ondernemen.
• Prioriteiten: schrijf  je prioriteiten op. Dat begint altijd bij jezelf: jij bent jouw belangrijkste prioriteit. Dat lijkt misschien egoïstisch, maar is het niet. Vergelijk het maar met een noodgeval in het vliegtuig: je zet eerst het zuurstofmasker op bij jezelf en daarna pas bij je kind. Wanneer jij gelukkig en in balans bent, kun jij er ook beter of meer zijn voor anderen. Zet je prioriteiten neer in jouw eigen volgorde: partner, kinderen, werk, familie, vrienden, vrije tijd enzovoort. Doe wat jij belangrijk vindt en niet diezelfde partner, kinderen, werk, familie en vrienden.
• Tijd: verdeel de dag in segmenten voor het benodigd aantal uur voor slaap, werk en huishouden. Hoeveel tijd heb je dan nog over voor de andere prioriteiten uit je lijst? Op deze manier weet je hoeveel tijd je tot je beschikking hebt en plan je niet te veel in.
• Planning: pauze is ook essentieel. In de laatste decennia worden pauze en rust steeds minder op waarde geschat, terwijl ze noodzakelijk zijn om onrust en spanning te ontladen en jezelf weer op te laden voor een nieuwe periode van actie. Neem rust in je pauze op het werk. Plan om de paar weken zelf ook eens een pauzedag. Zet een groot kruis door deze dag in je agenda en neem rust.
• Nee: wanneer je dag of week vol zit en iemand vraagt je mee naar een feest of om over te werken, zeg “nee, helaas, het lukt niet meer deze week”. Bedenk dat je niemand meer van dienst kunt zijn, ook jezelf niet, wanneer je over je grenzen gaat en richting burn out.
• Stappen: verdeel een project in kleine stapjes. Houd je aandacht niet tegelijkertijd gericht op het hele project, terwijl je aan een gedeelte werkt. Richt je aandacht op een enkele stap en werk die af. Verleg dan je aandacht weer naar het geheel, overdenk en voel of de volgende stap nog steeds de juiste is en richt je aandacht dan weer volledig op die enkele stap. Hetzelfde geldt wanneer je veel verschillende dingen te doen hebt op één dag. Op deze manier versnipper je jezelf en je energie niet.

Wanneer je de wereld kunt aanvaarden zoals zij is, wanneer je de mensen in de wereld kunt aanvaarden zoals zij zijn met al hun processen en de daarbij behorende worstelingen, zie je dat alles een proces is. Dan zie je dat de processen die wij mensen in het klein meemaken, volkeren en landen groter meemaken en de Aarde in het grootst.

Er is geen chaos; wij ervaren het zo.

Zoals Hermes Trismegistus⁵, de mythische wijsgeer, zegt: zo boven, zo beneden. Zo is het met processen, zo is het met de God in en buiten jezelf.

Er is geen chaos; wij ervaren het zo. Wanneer je je verbindt met de rust, de eenheid en de God in jezelf, ervaar je jouw oog in de orkaan.

Dit artikel is geschreven door Ivonne Veldscholten en afkomstig uit het Choicez Magazine okt 2011. Thema De heerlijke Chaos.

Bronnen

1. Major Jenkins, J. (2002). Galactic Alignment. The Transformation of Consciousness According to Mayan, Egyptian, and Vedic Traditions. Inner Traditions. Bear and Company.

2. Wicherink, J. Enkele 2012 mythen ontzenuwd. Het artikel is te vinden op http://www.soulsofdistortion.nl/index_nl.html

3. Epictetus. (135) Enchiridion. Citaat 5 Uit: The Internet Classics Archive http://classics.mit.edu/Epictetus/epicench.html

4. Byron Katie (2010) Vier vragen die je leven veranderen. Loving what is. Zutphen: De boekerij.

5. Hermes Trismegistus. Uit: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hermes_Trismegistus

Meer lezen? Klik op onderstaand magazine

Mijn energie vs. jouw energie.

In je kracht staan heeft voor mij ook veel met energie te maken. Het woord energie wordt vandaag de dag voor alles en helemaal niets gebruikt. Tegenwoordig zit overal ook energie in, van je drankjes tot je shampoo en gezichtscrème, zodat we langzamerhand compleet de betekenis van het woord zijn kwijt geraakt. Energie is een woord dat je zowel wetenschappelijk of spiritueel kunt uitleggen.

Maar over het algemeen bedoelen we dat energie iets is wat we allemaal voelen en gebruiken, maar (de meeste van ons) niet kunnen zien, maar we wel kunnen leren beheersen. Je bewust zijn van je eigen energie en de energie van anderen in je omgeving kan je enorm helpen om in je eigen kracht te blijven staan. Maar hoe doe je dat en hoe kan je jezelf hier in ontwikkelen?

Laten we het eerst eens hebben over de stroom van energie en hoe velen van ons dit  ervaren. Een bekend fenomeen voor iedereen is dat je van sommige mensen energie krijgt en andere je compleet leegzuigen, sommige plekken voelen fijn en er hangt dus een prettige energie, andere plekken hebben een ‘slechte vibe’. We wisselen constant energie met elkaar uit in de vorm van gevoelens, behoeften, emoties, intenties en ideeën. Het een pept ons op, het ander trekt ons leeg of naar beneden. Een bewustwordingsproces van je eigen ‘energiebeleid’ kan je veel nieuwe inzichten brengen. Hoe eerder je er achter komt dat je ‘leegloopt’ hoe beter.

Als je bewuster naar je eigen reacties op mensen gaat letten zul je in een steeds eerder stadium doorhebben of de relatie – hoe pril of tijdelijk ook – in beginsel voedend of kostend is. Hoe je hier vervolgens mee wilt omgaan is aan jou. Sommige mensen besluiten om deze energie ‘zuigende’ relaties per compleet te vermijden, nou vind ik dit een redelijke rigoureuze optie, maar wel bijzonder effectief. Je realiseren dat je baas in eigen energie huishouding bent en geen speelbal van deze ‘energie zuigers’ hoeft te zijn is in dit geval het belangrijkst.

Mensen die klagen, zeuren, vaag doen, de betweter of slachtoffer uithangen: ze kosten bakken energie en kunnen je  uit je kracht. Je gaat je moe en lusteloos voelen, je wilt weg, naar huis, naar buiten en frisse lucht. Op de langere termijn kan het goed zijn selectief te zijn met de contacten die je aanhaalt of afhoudt. Vaak is het niet gemakkelijk om deze ‘energiezuigende’ mensen in je omgeving te mijden om de dood eenvoudige reden dat ze je collega’s, (schoon)familieleden zijn of in je vriendengroep zitten.

Je zult altijd energie kostende mensen tegenkomen maar je kunt ze of in een vroeg stadium uit je leven werken of leren hoe je eigen energie weet te behouden zodat je niet leegloopt. Maar je eigen energie behouden en beheersen hoe doe je dat? Door eerst eens heel eerlijk bij jezelf kijken, hoe vaak en bij wie geeft je energie of zuig je het weg? Dan zal je al gauw tot de conclusie komen dat ook jij in bepaalde situaties een ‘energiezuiger’ bent. Maar als je hier naar gaat kijken kom je snel te weten wat je energie uitwisseling is met de mensen uit je omgeving.

Waar komt onze energie eigenlijk vandaan?

Nou dat is een complexe vraag en niet iedereen is het eens over het antwoord. We halen onze energie uit meerdere zaken, waaronder ons eten en onze nachtrust. Maar vele mensen binnen de spirituele beweging zijn het er over eens dat we het leeuwendeel van onze energie uit de kosmos halen, deze energie is bekend onder meerdere namen, prana, ki of chi maar het is allemaal hetzelfde; energie uit de kosmos. Deze vaak niet door de reguliere wetenschap erkende energie wordt al sinds de schepping van de mens door de mensheid erkend en ervaren in velerlei culturen. De kennis van deze energie, haar krachtvelden en banen is op vele wijzen doorgegeven.

We hebben allemaal een ‘prana of energie buis’ door ons lichaam lopen, deze buis loopt van de bovenkant van je hooft, waar als baby je fontanel zat, tot het plekje tussen je anus en je geslachtsdeel. Als je een rondje maakt met je ringvinger en je duim, dan kan je zien hoe groot jouw prana buis is. En via deze buis zuigen we deze kosmos energie op, daarom voelen mensen zich vaak opgefrist en weer vol met energie als ze een tijdje buiten zijn geweest in de natuur, in het bos, in de duinen of op het water, waar jij je het prettigst voelt, hier vind je namelijk de meeste kosmos of prana energie. Hoeveel je energie je opzuigt, kan aan veel verschillende zaken liggen.

Soms zit er een blokkade is je buis, dit kan te maken hebben met een ziekte maar kan ook iets psychisch of energetisch zijn. Prana is dus de energie die op elk moment werkzaam is in iedere cel van elk levend organisme. Prana is de energie die het leven voorstuwt, de kracht die het lichaam leven geeft en die je dus nodig hebt om te leven. De meer prana je hebt, des te prettiger je voelt en hoe stabieler je bent in lastige ‘energie zuigende’ situaties.

Er zijn een groot aantal oefeningen om je energie op peil te houden, maar persoonlijk vind ik deze twee simpel en zeer effectief.

Wat dus goed een goede oefening is door ergens rustig te gaan zitten (liefst elke dag een paar minuten) zonder dat je gestoord wordt, je ogen te sluiten en je te concentren op je prana buis en te visualieren dat je met elke inademing energie naar binnen zuigt en je deze energie op de uitademing je lichaam in brengt, als je dit buiten in de natuur doet werkt het vaak nog krachtiger.

Deze oefening kan je dus gebruiken als je al leeg gezogen bent en weer snel wil opladen. Maar wat een goede oefening is als je weet dat je met een ‘energie zuigend’ persoon in contact komt is door weer even ergens rustig te gaan zitten waar je niet gestoord wordt, je ogen weer te sluiten en een soort grote zeepbel, glazen bol of iets wat voor jou prettig is, om je heen te visualiseren en dat jou energie deze zeepbel of glazen bol niet verlaat en wordt opgezogen door de ander.

Het is vaak een beetje oefenen, maar zoals met alles in het leven, zal je merken dat je er steeds beter in wordt en je eigen energie huishouding weet te beheersen en je zal merken dat je minder snel of vaak leegloopt en makkelijker in je kracht blijft staan.

Dit artikel is geschreven door Sophie van Sorgen en afkomstig uit het Choicez Magazine. Thema ‘In je Kracht staan’ Klik op onderstaand Choicez Magazine om meer over dit thema te lezen. Abonneren is vrijblijvend en kosteloos.
Archief 2011
Archief 2010
Archief 2009

Definitie

Verbinden: als je het zou moeten definiëren, hoe zou je het dan verwoorden? Het woordenboek zegt het op deze manier: verbinden is ‘aan elkaar vastmaken’ of ‘in samenhang brengen’.

‘Aan elkaar vastmaken’ of ‘in samenhang brengen’ zijn twee verschillende dingen. ‘Aan elkaar vastmaken’ wil nog niet zeggen dat er ook energie door de verbinding tussen de twee losse delen heen gaat. Beide delen zijn met elkaar verbonden, maar hoeven nog niet met elkaar in verbinding te staan.

‘In samenhang brengen’ heeft deze figuurlijke, naast de letterlijke, verbinding al wel in zich. Er is een bepaalde overdracht op gang gebracht, waardoor de afzonderlijke delen, eventueel voor een gedeelte, in elkaar
kunnen overvloeien tot er een zeker evenwicht is ontstaan.

Verbinden in Lichtwerk bestaat -in ieder geval voor mij-, naast de beide bovenstaande aspecten tevens uit commitment naar datgene waar je je met hoofd en hart mee verbonden hebt. Commitment staat (weer volgens het woordenboek) voor belofte,  toezegging, gelofte, verplichting en … verbintenis. Een alledaags voorbeeld: ‘door het behalen van mijn rijbewijs heb ik me verbonden om auto te rijden in naleving van de Nederlandse verkeersregels (maar dan alleen als de politie het ziet).’

Daaruit spreken de twee eerste aspecten, aangezien zonder naleving van ten minste een páár van de verkeersregels, auto rijden in Nederland niet mogelijk is. Van echte commitment is echter geen sprake. Hoofd en hart zitten niet op één lijn.
Wanneer men in Lichtwerk spreekt over verbinden, wordt over het algemeen bedoelt dat je jezelf verbindt met iets anders, m.a.w.: ik committeer mezelf aan… of ik verbind mezelf met…niet oordelen, leven in liefde en vrede, leven vanuit mijn hart, elke dag één ding doen zonder daar iets voor terug te verwachten, een toekomst op Aarde waarin iedereen zorgzaam is voor mens, dier, plant en de Aarde zelf, enz…

Verbinden met angst?

Veel mensen staan echter in verbinding met Angst met een hoofdletter. Ze zijn bang voor alles wat maar mooi en lelijk is. De media zijn één van de grootste, zo niet dé grootste, voeders. Internet, televisie, radio en kranten laten moord en doodslag zien, bommeldingen, auto-ongelukken, ziektes en natuurgeweld. Dàt heeft namelijk nieuwswaarde.Dat kan echter alleen maar wanneer er mensen zijn die het willen horen en ook oren hebben naar de manier waarop het gebracht wordt.

Wanneer angst geraakt wordt, gevoed en daardoor groter wordt, draagt het bij aan een collectieve ‘angstwolk’.
In het eerste deel van Lichtwerk ABC, ‘van egobewustzijn naar hartbewustzijn’, heb ik beschreven hoe energie kan blijven hangen, m.n. op plekken op Aarde waar grote groepen mensen samen hele emotionele dingen hebben beleefd, zoals tijdens oorlogen. Deze energie, bv. agressie, kan je beïnvloeden, wanneer je daarvoor open staat.

Stel dat je zelf ook nog een bepaalde mate van agressie in je hebt zitten, kun je deze ook weer voelen en zelfs aan de plek toevoegen, waardoor de energie van de plek groeit. Je hebt je dan verbonden met negatieve energie, in dit geval agressie. Deze energie kan zo groot worden dat het de plek overstijgt. Het krijgt dan een soort ‘infuus-functie’.

Zo werkt het ook met de collectieve angstwolk. Mensen zijn bang, creëren onbewust zoveel energie dat het blijft hangen, worden gevoed door nieuwe angst, voegen deze toe, tot de energie zo groot is dat het als een grote onweerswolk ronddrijft.

De uitweg

Uiteindelijk triggert deze de mens weer druppelsgewijs tot nog meer angst. De cirkel is rond.
Krijgt een ieder dan deze collectieve angst op zich neer geregend, zoals zure regen? Onderga het maar? Geen uitweg?

Nee, er is altijd een uitweg. In dit geval zelfs een hele simpele: verbind je niet meer met angst maar met liefde, vriendelijkheid, hoop, vertrouwen of een andere positieve emotie. Doe dat bv. op de volgende manier:
• Neem een situatie in gedachten waarin je, bv. vertrouwen, heel sterk gevoeld hebt.
• Breng dit gevoel van vertrouwen weer helemaal terug in je lichaam, alsof je het weer voor het eerst voelt.
• Maak het zo groot mogelijk, alsof het een soort tweede lichaam wordt.
• Maak dat tweede lichaam, jouw positieve vast op een manier die voor jou goed voelt, bv met een knop van liefde aan je hart.

Wellicht dat het je niet in één keer zal lukken. Wanneer iemand zijn of haar hele leven op angst gestoeld heeft, kan over het algemeen een dergelijke routine niet zonder slag of stoot overboord worden gegooid.

Net als de sporen van een vrachtwagen op de snelweg: je glijdt er met je wagen gemakkelijker in dan dat je eruit weg blijft. Wanneer je merkt dat je terugglijdt in je angstroutine, breng je jezelf net zolang weer rustig terug naar je positieve emotie totdat dàt je routine is geworden.

Wees daarbij ook lief voor jezelf. Jezelf omlaag halen door te gaan foeteren dat het ‘weer’ niet gelukt is, zorgt ervoor dat je je doel later bereikt dan wanneer je jezelf liefdevol ondersteunt.

De invloed van angst is groter wanneer je je er voor open stelt en je er mee verbindt. Wanneer je je richt op andere emoties en andere manieren om op situaties te reageren, wordt angst niet meer je grootste raadgever. Bewustzijn is hierin belangrijk. Ook dit is een proces en zal dus stap voor stap gaan. Uiteindelijk zal de wolk zijn kracht verliezen, wanneer steeds meer mensen kiezen voor positiviteit i.p.v. angst.

Een andere eenvoudige, maar zeer krachtige, Lichtwerktechniek is de violette vlam of het violette vuur.

De Lichtmeester St. Germain heeft deze voor de mens toegankelijk gemaakt. De vlam is, ook weer als een soort wolk, aanwezig in het universum. De violette vlam is een energetische vlam, geen fysieke. Hij brandt niet, maar transformeert naar positieve energie. Hij bevat o.a. de frequenties van alchemische transformatie, intense reiniging en vergeving. Deze vlam is beschikbaar voor iedereen die erom vraagt.

Hij kan gebruikt worden om je aura diep te reinigen, bv. je angst en schuldgevoel te transformeren, je te beschermen tegen negatieve energieën of oude pijnen van anderen of de effecten van de collectieve angsten om te vormen. Het enige wat je hoeft te doen, is je aandacht er op te richten en te leiden naar waar je hem voor gebruiken wilt. Dat kan zo vaak als je wilt.

Avatar
De film Avatar laat heel mooi zien, wat verbinding kan doen. Wanneer je jezelf letterlijk verbindt met het wezen van een ander of anderen, verander je voor altijd je blik op de wereld en haar bewoners. Je weet dat je allemaal deel uitmaakt van één en hetzelfde. Je richten tegen één is je richten tegen jezelf. Misbruik, uitbuiting, agressie en haat zijn niet meer mogelijk.

Nieuwe Aarde
Zou het niet prachtig zijn, wanneer steeds meer mensen zich kunnen verbinden met de Nieuwe Aarde, een Aarde waarin plaats en respect is voor elk levend wezen, ieder naar behoefte kan worden voorzien -fysiek, materieel, emotioneel, mentaal en spiritueel-, ieder zijn of haar eigen Goddelijkheid en scheppingskracht herkent èn erkent en het hart een centrale plaats heeft in hun zijn? Een Nieuwe Aarde waarin ieders hart naar beneden toe is verbonden met het hart van de Aarde en naar boven toe met het hart van de Kosmos. Verbonden in liefde en vrede.

Dit artikel is geschreven door Ivonne Veldscholten en afkomstig uit het Choicez Magazine. Thema Verbinden Klik op onderstaand Choicez Magazine om meer over dit thema te lezen. Abonneren is vrijblijvend en kosteloos.
Archief 2011
Archief 2010
Archief 2009

De herfst is aangebroken en de oogsten worden binnengehaald. De bladeren vallen van de bomen en de natuur maakt zich langzaam klaar voor de winter. De dagen worden korter en de nachten langer. Deze tijd nodigt uit om terug te kijken naar het afgelopen jaar.

Wat is jouw persoonlijke oogst?

Nodig voor dit ritueel vrienden uit en vraag iedereen iets te eten en te drinken mee te nemen (het liefst zelfgemaakt), zorg ook voor muziek of misschien ken je iemand die muziek maakt. Mocht het weer het toelaten voer het ritueel dan buiten uit. Bij voorkeur rond het middaguur omdat dan de zon op z’n sterkst is. Zorg wel voor voldoende picknick kleden en warme fleece dekens.

Kom samen op de afgesproken plek en zet het eten en drinken neer. Vorm met z’n allen een cirkel en ga heerlijk zitten. Sluit je ogen en haal een paar keer diep adem door naar je buik en kom helemaal tot rust. Bij iedere uitademing tover je een glimlach op je gezicht. Je voelt je steeds blijer worden en vanuit de verte komt er een jongeman aangelopen.

Het is Bacchus en hij komt bij iedere uitademing dichterbij. Hij overhandigt je een mooi groot glas wijn en vraagt je een grote slok te nemen en daarna diep in het glas te kijken. Je neemt een slok die je terugbrengt naar het afgelopen jaar.

In het glas zie je beelden opkomen van je successen, het plezier en de mensen die je dankbaar bent. Blijf de glimlach tonen bij iedere uitademing. Is er misschien nog iets wat je tegen iemand wilt zeggen? Neem je tijd en adem rustig door.

Als de beelden beginnen te vervagen is het tijd om afscheid te nemen van Bacchus. Je overhandigt hem het glas. Hij heeft nog iets voor jou: een kleinigheid, symbool of misschien een wijze raad voor de komende maanden? Hij weet precies wat je nodig hebt. Bekijk of beluister het aandachtig en je bedankt hem. Bacchus draait zich vervolgens om loopt van je weg. Jij blijft op deze plek en je weet wat je te doen staat. Je haalt diep adem en blaast langzaam uit, en je keert helemaal terug in je lichaam. Haal nog eens diep adem en open je ogen bij het uitademen. Welkom terug!

Vul een glas met wijn of druivensap en laat deze de cirkel rond gaan. Neem om de beurt een grote slok en deel je ervaringen met elkaar. Het ritueel is ten einde. Zet de muziek aan, maak muziek, dans, eet en drink.

Vier het leven en geniet van elkaars gezelschap!

Blessed be….

• Bacchus de god van de vruchtbaarheid en de wijn in de Romeinse mythologie. In de Griekse mythologie bekend als Dionysos
• Afbeelding; ‘Bacchus’ door Leonardo da Vinci

Dit ritueel is geschreven door Manou Burghout en afkomstig uit het Choicez Magazine okt 2011. Thema De heerlijke Chaos. Klik op onderstaand magazine om te lezen.

Het is eigenlijk heel simpel. Wanneer je van jezelf houdt verandert je leven doordat de manier waarop je haar ervaart  verandert. Dit zorgt ervoor dat je overeenkomstig je gevoel en overtuigingen gaat creëren. Dat doe je automatisch. Het gaat ogenschijnlijk vanzelf.

Het enige wat jij hoeft te doen is van jezelf houden en een liefhebbende houding, ook in gedachten, naar jezelf toe aan te nemen.

Maar dat doen we vaak niet …we willen dat er van ons gehouden wordt, niet door onszelf. Nee …dat moeten anderen doen. Zij zijn daar verantwoordelijk voor. Zij moeten op de een of andere manier de magische toestemming geven om er te mogen zijn.

Aardig gevonden willen worden….

Veel mensen zijn er een groot deel van hun leven mee bezig. Of zijn er mee bezig geweest. Het ‘iedereen’ maar steeds naar de zin willen maken, niet omdat ze dat nou zo erg graag willen, vanuit het hart. Maar omdat er een ego motief onder zit. ‘Vind mij a.u.b. aardig en wijs mij niet af, bevestig mij dat ik er mag zijn.’

Het is een strategie. Meestal geboren in de kindertijd. Als kind vaak een logisch antwoord op een onlogische situatie. Dat waarvan wij overtuigd zijn wil zich bewaarheid zien. Hierdoor creëren we onbewust situaties die onze overtuigingen over onszelf bevestigen.  Die overtuigingen die ooit zijn ontstaan toen we geen beter antwoord hadden. De geschiedenis herhaalt zich.

We worden ouder en zijn al lang geen kinderen meer. En toch leeft de oude overtuiging nog door en staat de bijbehorende strategie nog steeds op ‘play’ en zoeken we buiten onszelf naar de liefde. We zitten vast in rollen van angst om afgewezen te worden of we durven  de andere niet af te wijzen  en  we blijven eeuwig in relaties hangen. Of je wijst iedereen bij voorbaat al af. Mij krijg je niet!

 

Misschien is dat waarom afwijzing bestaat, om de liefde voor onszelf in onszelf te vinden.

Het is niet nodig jezelf te veranderen en in bochten te wringen het is nodig jezelf liefdevol te accepteren. In de ogen te kijken en te zeggen dit ben IK. Met al mijn volmaaktheden en onvolmaaktheden. Dit ben Ik. Omhels alles wat is. Alles van jou zonder oordeel.  Ontvang jou. Uiteindelijk is dit een keuze. Jij kiest voor jou …..of niet…

ps. Het antwoord op de vraag ‘mag ik er zijn?’ is….Je bent er al.

Love you,  choose you, be you…… Have fun & Love….De wereld is mooier met jou