Archive for September, 2009
Choicez Magazine September 2009
De September editie van het Choicez Magazine staat online.
Dit nummer staat in het teken van onze carrière. Klik op de rode links om de artikelen te lezen:
![]() |
|
Iedere maand geven we gratis advertentieruimte weg aan Young Professionals die hun business willen promoten. Heb je schrijftalent en wil je jouw visie op het leven in een column kwijt? Weet je iemand die beslist niet mag ontbreken in onze portrettenserie? Of denk je dat jij in het Choicez Magazine hoort te komen met een interview? Stuur ons je suggestie, aanmelding of bijdrage!
De marketing manager…
Door: Hans ten Dam
Uit: Choicez Magazine Juli 2009
De marketing manager die geen probleem had
Het is Brazilië. São Paulo. Een miniem appartement in een eindeloze woonwijk is provisorisch ingericht als een therapieruimte. Midden op de parketvloer staat een bed. De volgende patiënt!
Een voor Braziliaanse begrippen reusachtige man komt binnen, ergens midden dertig.
Hij schudt mijn hand met meer dan gemiddelde kracht, loopt voordat ik iets heb kunnen zeggen de klaarstaande fauteuil voorbij en gaat pontificaal op het bed liggen. Hij staart naar het plafond, sluit zijn ogen even en zegt dat hij eigenlijk geen probleem heeft en puur uit interesse komt. Vervolgens zegt hij met een zwaar accent dat we Nederlands kunnen spreken. Hij is als jongetje met zijn Nederlandse ouders meegekomen. En hij heeft geen probleem. Hij is marketing manager bij de Braziliaanse vestiging van een bekende multinational. Alsof dat iets verklaart. Ik weet even niet hoe ik moet reageren en zwijg dus maar.
(Zwijgen, de meest onderschatte interventie.) Enkele zinnen later vertelt hij dat hij depressieve buien heeft. Als een kleine aanvulling zegt hij er een keer voor opgenomen te zijn. Hij zucht diep. Wat moet hij doen? Voel je die depressie op dit moment ook? Ja eigenlijk altijd wel op de achtergrond. Hij is eigenlijk al heel lang buitengewoon ontzettend verschrikkelijk moe. Hij zucht en lijkt nu al te weinig energie te hebben voor een sessie. Ga maar terug naar een plaats en een tijd dat je nog niet moe was, dat je je vitaal en gelukkig voelde. Hij grijnst, daar heeft hij wel zin in en hij is bijna meteen ter plaatse.
Heimwee
Door: Martha Rijkmans
Uit: Choicez Magazine Juli 2009
Stoer maar toch een beetje aarzelend stapt hij binnen en kijkt onderzoekend om zich heen. Nick, 10 jaar oud, heeft een dringende vraag. Hij zou toch zo graag willen logeren, maar steeds als hij het probeert, loopt het op een fiasco uit. En hij heeft alles al geprobeerd. Aan andere dingen denken, zichzelf vertellen dat mama en papa gewoon rustig thuis zijn, maar niets helpt tegen dát gevoel. Dat holle gevoel in zijn buik dat maakt dat hij maar één ding wil: naar huis. Ook al vertelt iedereen hem dat er niks gebeurt en dat het allemaal wel goed komt. Straks komt het schoolkamp er weer aan en dit jaar gaan er geen mama’s meer mee. Hoe moet dat nou?
Traumaverwerking: Shit Happens!
Doel: Verdrietverwerking / Traumaverwerking
Omgaan met pijn en verdriet zijn de moeilijkste dingen waar we als mens voor gesteld worden. Een belangrijk kenmerk van pijn is dat we ons er alleen in voelen, en we er toch echt zelf doorheen moeten, niemand kan ons daar ècht bij helpen. Na een tijdje begint het onze pijn onze omgeving ook te vervelen. Het leven gaat verder, en er word van je verwacht dat je de draad zo snel mogelijk weer oppakt. En je zou ook wel willen, alleen … het lukt je niet.
Je komt op een punt waarop niemand je meer begrijpt. Je verliest de connecties met je omgeving, en je raakt steeds meer in je isolement. Hoe kom je daaruit? Je bent immers alleen in je verdriet, of je pijn, hoe kunnen anderen begrijpen wat er zich bij jou van binnen afspeelt?
Hoewel geen twee mensen op dezelfde manier voelen en ervaren, is jouw pijn, verdriet of trauma toch niet zo uniek als het lijkt te zijn als je erin gevangen zit. Wereldwijd worden mensen geconfronteerd met pijn. Waarom gaat voor hen dan het leven wel gewoon door? Hoe hebben zij hun problemen een plaats weten te geven, waardoor ze weer kunnen functioneren?
Sommige mensen kiezen ervoor aan hun pijn vast te houden, terwijl anderen ervoor kiezen pijn los te laten. Ook jij kunt ervoor kiezen je pijn los te laten en je leven weer in te richten vanuit vreugde en levensenergie. In het nu blijven is daar een krachtig middel bij. Tijdens deze workshop wisselen theorie, praktische oefeningen, visualisaties en meditatie elkaar af. Je kunt jezelf en je leven helen. De keuze is aan jou.
Meer informatie?
Meer lifestyle
Meer counseling
Meer spiritualiteit
Meer workshops
Werk
Door: Boy
Uit: Choicez Magazine Juli 2009
Eerlijk gezegd kan ik me nauwelijks een periode heugen dat ik niet werkte. Het moet ooit begonnnen zijn met een krantenwijk. Door de regen zeulen met veel te zware tassen aan je fiets met daarin een oneindige stapel van het lokale sufferdje. Schattige huisdieren die niks liever lijken te doen dan je enkels aan flarden te bijten, klemmende hekken die terug in je kruis zwiepen en het Nederlandse klimaat in al zijn glorie, brachten me al snel een wijze levensles bij: Werken is niet leuk. Niks in mijn verdere leven heeft me ook maar een moment het idee gegeven dat deze eerste indruk wel eens verkeerd zou kunnen zijn geweest.
Met een Curriculum Vitae als de mijne kun je niet zeggen dat ik niet geprobeerd heb om deze indruk te ontkrachten. In menig sollicitatiegesprek weten sympathieke gesprekspartners nog wel termen als ‘divers’ en ‘breed georiënteerd’ te stamelen als ze een overzicht van mijn loopbaan onder ogen krijgen. Maar regelmatig staren hologige P&O-ers me aan met vragen als wat de fuck ik nu met mijn leven wil doen. Nu heb ik ook zo’n beetje dertig à veertig banen en baantjes gehad sinds de dag dat ik die eerste fatale krant bezorgde en daarmee mijn lot bezegelde. Ergens kan ik me die reaktie dus ook wel voorstellen.
Heb ik eigenlijk wel talent?
Door: Sophie Miller
Uit: Choicez Magazine Juli 2009
Sophie is een wikkende en wegende dertiger, die van de ene op de andere dag ontslag nam om voor zichzelf te beginnen. Het leek zo’n goed idee, maar toen begon het wikken en wegen weer. Wat wil Sophie? Wat kan ze? En wat zijn haar talenten? Het is ware een zoektocht naar zin en onzin, steun en zelfstandigheid, en vooral: de zin van haar bestaan.
Ik kijk mijn piepkleine etage rond. Ik woon midden in de stad, dat dan wel. Maar ik mag geen gram aankomen, anders pas ik niet meer in mijn badkamer en toilet. Voor de belachelijk kleine etage betaal ik 750 excl. Maar dan heb ik wel een dakterras. Nou ja, dakterras. Het is eigenlijk gewoon een ordinair plat dak die ik in mijn fantasie omtover tot een heus hip dakterras. En ook al is alles in mijn ‘huisje’ van het formaat playmobil, ik ben hier wel gelukkig. Ik hoop dat ik hier kan blijven wonen! Ik heb uitgerekend dat als ik straks Koos werkeloos ben dat ik het dan met mijn spaargeld nog wel even uit kan houden. Heel even. Niet te lang. Ik zal wel wat strenger voor mezelf moeten worden en minder moeten toegeven aan mijn schoenenverslaving!





