Door: Lydia Kimman
Uit: Choicez Magazine Juli 2009

Eindelijk is het zover. Ik ga mijn huis verbouwen en heb er zin in. Miljoenen ideeën schieten door mijn hoofd. Ik wil het tekenen….met één pennenstreek de essentie neerzetten in een kleurrijke schets, strak en drie- dimensionaal met slechts hier en daar een belangrijk woord of een uitroepteken…Klaar-in-een-minuut.

In mijn buik voel ik een pulserende drive, vol enthousiasme zit ik in de flow….. YES ….dit is het helemaal….zo wil ik het….! En dan doemt plotseling het frustratie-monster in mijn brein op, want ik mis elk vermogen en elke vaardigheid om uitdrukking te geven aan mijn verlangen. Ik kras wat met een potlood op papier en het ziet er niet uit. “Dit wordt NIKS, ik kan het niet, hier heb ik geen zin in”. Mijn vuisten ballen zich rond het papier en ik ervaar machteloosheid en irritatie als ik de prop met een grote boog richting prullenbak gooi………… Raak!

Ineens realiseer ik me dat ik op mijn Mac Book Pro een tekenprogramma heb staan en ga ermee aan de slag. Ik zet lijnen, kleur, sleep figuren en mijn ideeën krijgen langzaam vorm. Lang leve Apple, die technische vrucht, waarmee ik al eerder mijn schrijversblok en nu mijn tekenblok doorbreek. Ik krijg het er warm van. Na een lange nacht doorwerken print ik mijn creatie uit….De eerste stap is gezet. Nu nog iemand vinden die de klus voor me wil uitvoeren is mijn laatste gedachte als ik moe en tevreden in slaap val……. En dan begint het proces van voren af aan… enthousiasme en flow in de ontmoeting met de architect, frustratie rondom tijd en vormgeving met de bouwers en na voortschrijdend inzicht en allerlei technische interventies wordt mijn droomhuis geboren….ik voel me moe en tevreden… En dan bij de inrichting, weer die herhaling van dit scheppingsproces, als een draaiende levenswiel…….. een never ending story.

Misschien herken je jezelf in dit verhaal. En misschien springt er een totaal ander terugkerend vormgevend proces in je gedachten. Het pad van de verwezenlijking van wensen en verlangens verschilt per persoon.

Het voorbeeld illustreert de blauwdruk van een individueel scheppingsproces, dat, zoals we zullen zien geprogrammeerd wordt in de conceptie, zwangerschap en geboorte. Mij lijkt dat die periode een uitgelezen moment is om dergelijke ‘software’ te installeren. Soort learning on the job.

Decodering van bovenstaand verhaal zou als volgt kunnen zijn: Er is een wens (huis verbouwen) en vader geniet van zijn scheppingsdrang en de vele zaadcellen met hem (miljoenen ideeën). Moeder ervaart frustratie en onmacht om zichzelf uit te drukken (krassen op papier). Eicel is geïrriteerd. De incarnerende ziel ervaart bij de conceptie de energie van beide ouders en valt na een eerste contact als een kluitje cellen in de baarmoeder (prop in de prullenmand).

De zich ontwikkelende vrucht is geprogrammeerd en vanaf dat moment bestaat het vermogen om te scheppen (met een enthousiaste flow en/of frustratie en irritatie). Een mens is echter meer dan de energie van de biologische ouders, en daarmee heb je de mogelijkheid om uit cyberspace ook een derde programma te down loaden. Ik doel dan op het weten van je authentieke zelf. Bewustzijn van je eigen uniciteit opent die deur, waardoor je innovatief en gebruikmakend van nieuwe methodes en technieken je leven kunt scheppen. Kennis van je eigen conceptie, zwangerschap en geboorte geeft inzicht en handvatten in dit proces. Om verbinding te ervaren met je authentieke zelf kan therapie nodig zijn.

Meer magazine