Door: Ginny Mooy
Uit: Choicez Magazine Juni 2009
Op de lagere school leren we het al. ‘Ik’ is een taboe. De eerste keer dat ik een verhaaltje moest schrijven over mijn leven, en ik geen enkele zin met ‘ik’ mocht beginnen, had ik een serieus probleem. Het ging toch over míjn leven? Hoe moest ik daar dan over schrijven, zonder steeds het woordje ‘ik’ te gebruiken? Want niet alleen het stuk zelf en andere zinnen mochten niet met ‘ik’ beginnen, ‘ik’ mocht er ook niet al te vaak in voorkomen. Ik leerde onbewust dat mijn leven draait om anderen. En dat anderen eigenlijk veel belangrijker zijn dan ‘ik’. Een levensles die er zo met de paplepel werd ingegoten, dat ik er nauwelijks meer vanaf kwam.
Ik = lijdend voorwerp
Op een briefje aan mijn moeder schreef ik ooit: ‘ik en mijn zus zijn naar de markt’. Helemaal fout. Mijn zus en ik waren natuurlijk naar de markt, maar ik en mijn zus niet. Snapte ik niets van. Toen ik mijn eerste verkering kreeg en ik onze eerste gezamenlijke kaartje stuurde, schreef ik allerlei liefs van Gin en Jeugdliefde. Helemaal fout. Het meeste liefs bleek blijkbaar van mijn jeugdliefde te komen. Ik hoorde mezelf netjes achteraan de zin te plaatsen. En dat terwijl hij stiekem niet eens iets van het kaartje wist.
Na wat morren en protest, heeft de anti-‘ik’ indoctrinatie uiteindelijk toch goed vat op me weten te krijgen. Ik betrapte mezelf er op, dat ik andere mensen corrigeerde als ze ‘ik’ teveel op de voorgrond plaatsten. ‘Ik’ was geen onderwerp meer. En hoe meer ik me in de voorgeschreven wetten en regels probeerde te settelen, hoe meer ‘ik’ lijdend voorwerp werd. Lijdend, want ergens had ik het gevoel dat ‘ik’ ondergesneeuwd raakte onder de behoeften van anderen. ‘Ik’ kwam niet meer uit de verf. Ik deed wat ik dacht dat anderen van mij verwachtten. Heel fijn, want iedereen was tevreden over mijn keuzes. Behalve ik. De rust en ontspanning die er zouden moeten komen als alle kritiek en vraagtekens van anderen ineens het stilzwijgen zijn opgelegd, bleven uit. Ik was niet meer ‘ik’. En ik miste ‘ik’ meer dan bovenmatig.
Continue reading “Egoïsme” »
